Ég er búin að vera lasin - mér til ómældra leiðinda. Skil ekkert í því að ég sem er venjulega afbrigðilega heilsuhraust skuli hafa veikst í annað skiptið á árinu. Eða jú, reyndar er það alveg skiljanlegt: venjulega klæði ég mig eftir veðri en drjúgan hluta af síðustu viku reyndi ég að afneita því að það væri kalt. Fyrir það hefndist mér rækilega og það hefur reynt töluvert á þolinmæðina. Svo hef ég vaknað stirð á morgnana því ég hef legið asnalega til að komast hjá því að drukkna í eigin hori og síðan hef ég orðið öðruvísi stirð á daginn af því að liggja óhóflega uppi í sófa. Allsherjar bjánaleg keðjuverkun. Nú skil ég hvernig fólk fer að því að leggjast í kör. En ég er að hressast og kemst vonandi í vinnuna á morgun.

Sennilega er kominn tími á meiri getraun. Hér er tilvitnun úr einni af bókunum sem hefur stytt mér stundirnar síðustu dagana. Hvaða bók byrjar svona?

"X var órótt. [...]

Hann sat grafkyrr. Það var fyrsta einkennið. Teinréttur. Með krosslagða handleggi. Hver einasti vöðvi hreyfingarlaus.

Nema vöðvarnir sem stjórnuðu munninum.

Það var annað einkennið.

Og jafnvel það hefði ekki legið í augum uppi ef sígarettan hefði ekki komið til. Varirnar sýndust hreyfingarlausar. Þær voru eins og mjótt, beint strik þvert yfir langleitt og beinabert andlitið. En samt var sígarettan á milli þeirra á fleygiferð, dansandi. Hún var á eilífu flökti milli munnvikanna í þessum munni sem virtist svo hreyfingarlaus."

Gleymdi makedónska söngkonan pilsinu sínu heima?

Akkuru er bloggið mitt hætt að birtast á Mikka vef? Akkuru, akkuru ...? - Og akkuru í ósköpunum er ég að spyrja að þessu svona út í tómið? Fyrst bloggið birtist ekki á listanum les þetta enginn þannig að spurningunni verður tæplega svarað.

Einfaldasta öndunarvélin fyrir þetta blogg er sennilega að búa til getraunir upp úr því sem ég les. Getur einhver svarað því úr hvaða bók þetta er?

"... hann starði yfirkominn á þetta snjóhvíta andlit, augun, hálflukt og brostin, opinn munninn, slíkjuvota lokkana, og honum fannst þjóð sín liggja þarna dáin í lynginu, myrt af framandi valdi, sem engu eirði í kapphlaupi sínu um ryð og möl."

Gleðilegt sumar! Ég lifði veturinn af þótt bloggið hafi eiginlega ekki gert það - en nú blæs ég kannski í það agnarlitlu lífi um stundarsakir svo ég geti fagnað fimm ára bloggafmælinu í maí. Það er ómögulegt að glutra niður tækifæri til að gleðjast yfir einhverju. Ég tók t.d. þá stefnu að gleðjast yfir hverju einasta skipti sem vorið kemur. Þá gefast mörg fagnaðarefni á hverju ári.

Í dag lék ekki nokkur vafi á því að sumarið væri komið (a.m.k. í bili) því ég rakst á Iðunni niðri í bæ og hún var í gulum sokkabuxum. Það er hefðbundið merki um sumarkomuna.

Ég nota alltof mörg atviks- og lýsingarorð sem enda á -lega/-legur. Best að fara að lesa orðabækur.

Ég hata nýja fréttastefið. Ekki (bara) vegna þess að ég þoli ekki breytingar af þessu tagi heldur af því að það er ömurlega dauðyflislegt og hallærislegt.

Fornöfn eru ágæt en öllu má nú ofgera. Í bók sem ég er að lesa er textinn á köflum svo morandi í fornöfnum (aðallega pfn. en í bland eru nokkur afn. og efn.) að ætla mætti að þetta væri málfræðiæfing fyrir skólabörn. Hér er dæmi:

"Hann hjálpaði henni að flytja og hringdi í hana reglulega næstu vikur til að heyra í henni hljóðið. Kannski fannst henni hann vera að sinna sér eins og hann sinnti viðskiptavinum sínum en samt talaði hún við hann og reyndi að vera eins lífleg í rómnum og hún gat."

Getraun dagsins er: Hver er bókin?

Síðan ég bloggaði síðast er ég m.a. búin að:

• fagna áramótum (gleðilegt ár!),
  
• fara til Strassborgar með viðkomu í Kaupmannahöfn og verða margs vísari um mannréttindadómstól Evrópu, Evrópuráðið, Norðurlandaráð og ýmislegt fleira,
  
• sitja stofnfund félags landeigenda á Íslandi sem "umboðsmaður landeigenda" Grænavatns (býsna virðulegur titill),
  
• eiga afmæli og halda upp á það - sem varð mér að vanda tilefni til að gleðjast óendanlega yfir því hvað ég á skemmtilega vini (það er svo gaman að fylla íbúðina af svona frábæru fólki),
• fara heilmikið í bíó og einu sinni í leikhús (tónlistin og hreyfingarnar í Bakkynjum voru algjört æði),
  
• taka punktatilboði Icelandair og panta mér flug til London um næstu helgi,
  
• komast nokkrum skrefum nær því að byrja á MA-ritgerð,
  
• já, og vinna töluvert, að sjálfsögðu

Bara nokkuð góð byrjun á árinu.

Hugsað á Þorláksmessu (eftir að hafa heyrt óendanlega margar "hugheilar" jólakveðjur):

Næsta ár ætla ég að senda jólakveðju "með hálfum huga".

Ég verð mjög sjaldan lasin en þegar það gerist er það ótrúlega oft í árslok. Annaðhvort hlýt ég að hafa ofnæmi fyrir jólunum eða ég höndla afslöppun engan veginn. Á aðfangadag og jóladag var ég hálflasin - eða varla það, kannski frekar einn-fjórða-lasin. Síðan hefur þetta ágerst smám saman en ég held að versti dagurinn hafi verið í gær og nú sé ég að hjarna við. Reyndar er ég enn slöpp en kvefið er allavega á undanhaldi og röddin hætt við að umbreytast í bassa, enda er ég búin að drekka ómælt magn af ýmiss konar tei með hunangi og koníaki. (Koníaksbirgðirnar mínar eru á þrotum.) Auk þess hef ég setið stillt og prúð heima hjá mér í allan dag, saumað út og hlustað á Rás 1. Með sama áframhaldi hlýt ég að verða orðin fullfrísk á gamlárskvöld.

Sokkabuxurnar fengust þannig að ég slapp frá jólakettinum.

Gleðileg jól!

Ég er alveg að fara í jólaköttinn! Get ég ekki bjargað mér með því að drífa mig út í snatri og kaupa sokkabuxur?

Ég nennti ekki út að kaupa jólaseríur - það var miklu notalegra að sitja bara heima og hlusta á jólakveðjur í útvarpinu. En svo komst ég í flugvél á endanum og er semsagt komin norður í foreldrahús núna. Búin að fá mér ostabrauð með tómastsósu og drekka mjólk með (það er hefð) og nú er komið að laufabrauðsskurði. Þá styttist í að jólin megi koma.

Það er röð út úr dyrum á flugvellinum! Ég átti pantað flug til Akureyarar um hádegi en það frestaðist eins og við mátti búast og var nokkrum sinnum í athugun á hálftíma fresti. Svo fékk ég tilkynningu um að það væri orðið fært en fyrst þyrfti að flytja fólk sem átti að fljúga í gær; ég ætti að athuga með flug klukkan fjögur. Ég ákvað samt að rölta út á flugvöll í von um að nógu margir hefðu hætt við að treysta á flugið og keyrt norður, eða hefðu ekki verið tilbúnir að mæta strax á flugvöllinn. Það var óhófleg bjartsýni. Ég ákvað bara að ganga heim aftur og bíða róleg eftir að röðin komi að mér.

Kannski ég noti tímann í að fara og kaupa jólaseríur. Þegar ég dró fram jóladótið fann ég kassa utan af seríum - en seríurnar sjálfar voru víðsfjarri.

Er nokkuð nauðsynlegt að eiga sér líf utan vinnu?

Það hlýtur að vera lygi að desember sé byrjaður - ég hélt að það væri rétt komið haust. Reyndar er ekkert nýtt að mér gangi misvel að tengja mig við tímann og tímann við mig en þetta hefur allt verið óvenjumikið á skjön síðustu mánuði. Sumarfrí í september fer greinilega illa með tímaskynið. Síðan ég kom úr fríinu hef ég heldur ekki náð að hugsa um mjög margt nema vinnuna og öðru hverju inn á milli kúrsinn sem ég hef verið í uppi í háskóla, sem er einhver besti og skemmtilegasti kúrs sem ég hef tekið - eini gallinn er að honum lýkur á morgun og það með munnlegu prófi. Ég sveiflast milli þess að vera annars vegar frekar afslöppuð yfir því og hins vegar vel stressuð og fullviss um að allt fari í steik. Kannski ég fái tilfelli um miðnætti, lesi og undirbúi mig langt fram á nótt, mæti hroðalega illa sofin í prófið og klúðri því þess vegna. Það væri sérlega bjánalegt.

Ég þurfti nauðsynlega að prófa að gera sándtrakk við kvikmyndaævisögu mína með random-lagalista úr tölvunni eins og fleiri bloggarar. Þessi útgáfa er úr vinnutölvunni minni en harði diskurinn í henni eyðilagðist fyrir nokkru og ég er ekki búin að setja inn mikla músík aftur. Af listanum er því augljóst hvaða tónlist mér hefur þótt brýnast að hafa tiltæka síðustu vikurnar (Belle & Sebastian, Lisu Ekdahl og magadansmúsík). Athuga kannski seinna útkomuna úr tölvunni heima, þar er eitthvað fjölbreyttara úrval.

En allavega: svona lítur þessi útgáfa út:

Opening Credits: Madonna: Into the Groove. - Byrjar allavega hressilega.

Waking Up: Lisa Ekdahl: Skäl att vara motvalls. - Um stjórn á eigin lífi og mótþróa við því að vera strengjabrúða. Ágætlega viðeigandi í baráttunni við vekjaraklukkuna.

First Day at School: Fjörugt magadanslag sem ég veit ekki hvað heitir. En það er allavega mikið stuð.

Falling in Love: Lisa Ekdahl: Ur askan i elden. - Þetta hlýtur að fara illa.

Fight Song: Pan. - Magadanslag sem byrjar rólega og svo æsast leikar smám saman. Rifrildið endar greinilega með látum.

Breaking Up: Belle & Sebastian: A century of fakers. - Skemmtilega viðeigandi tilvitnun fyrir þennan lið: "And if you ever go lardy, or go lame / I will drop you straight away / That's the price you have to pay / For every stupid thing you say."

Getting Back Together: Belle & Sebastian: Stay loose. - Hah! Á greinilega ekki eftir að endast lengi.

Wedding: Belle & Sebastian: We are the sleepyheads. - Hmmm.

Birth of Child: Belle & Sebastian: You made me forget my dreams. - Ekki eins hugljúft og titillinn gefur til kynna; í textanum segir m.a. "the trouble starts today" og "there was blood on the sheets again". Sennilega frekar viðeigandi.

Final Battle: Belle & Sebastian: I could be dreaming. - Greinilega fjölskyldudrama sem endar með ósköpum! "A family's like a loaded gun / You point it in the wrong direction someone's going to get killed."

Death Scene: Belle & Sebastian: Heaven in the afternoon. - Fínt að fara til himna síðdegis. (Mikið raðast B&S-lögin annars snyrtilega saman.)

Funeral Song: Rammstein: Links 2 3 4. - Ég er nú ekki alveg viss um að mig langi í marseringar í útförinni minni. Virðist vera komin töluvert frá himnaríki - ætli mér hafi verið úthýst strax, eða kannski aldrei fengið inngöngu?

End Credits: Lisa Ekdahl: Tänk inte mera. - Nei, einmitt.

Vissuð þið að samþykkt hafa verið lög sem virðast hafa Matrix-plakatið að fyrirmynd?


(Útgefna skjalið (pdf-ið) lítur reyndar eðlilegar út - en þetta vefskjal er semsagt ekki alveg af venjulegasta tagi.)

Ýsan er gjörsamlega að eipa í skjalinu sem ég er að vinna - og það á ótalmarga vegu. Þorskurinn, grálúðan og keilan hafa sig fullkomlega hæg, og meira að segja skrápflúran og þykkvalúran líka. En ýsan lætur öllum illum látum.